1. Daj rękom zajęcie
Kubek, pasek aparatu, okulary, kieszeń albo poprawienie rękawa — drobna czynność natychmiast odbiera dłoniom teatralność. Ruch powinien pasować do osoby, nie do listy póz z internetu.
2. Nie zamrażaj gestu
Proszę o wykonanie ruchu kilka razy i fotografuję przejścia. Najlepszy kadr zwykle powstaje sekundę przed „pozowaniem” albo zaraz po nim.
3. Zostaw przestrzeń
Mocno dociśnięte do ciała ramiona wyglądają ciężko. Odrobina powietrza między łokciem a tułowiem porządkuje sylwetkę i sprawia, że gest wygląda lekko.
4. Kieszenie, ale nie do końca
Zamiast chować całe dłonie, zostawiam kciuk albo część palców na zewnątrz. Gest nadal jest swobodny, a ręce nie znikają z opowieści.
5. Kontakt z otoczeniem
Oparcie dłoni o ścianę, przesunięcie krzesła czy dotknięcie liścia daje fotografowanej osobie punkt skupienia i tworzy relację z miejscem.
6. Asymetria jest naturalna
Dwie ręce robiące dokładnie to samo wyglądają formalnie. Jedna może być aktywna, druga spokojna. Ta nierównowaga daje portretowi życie.
7. Najpierw rozmowa
Napięcie dłoni zaczyna się w głowie. Zanim poprawię gest, rozmawiam. Kiedy uwaga przestaje krążyć wokół aparatu, ciało samo wraca do naturalnego rytmu.
AUTOR